Koku

Teninle tanıştığımız zamanlar muhakkak olurdu. Karanlık saatlerde, ellerin benim olmuş ayaklarım seninle adım atıyorken buluştuğumuz, bakıştığımız bir an muhakkak olurdu…

Biraz tuzlu bir tat olurdu sende, ben illa ki çiçeklerden biriyle birlikte kokardım; beyaz, sakin.

Sıcak sımsıcak bir buz parçasının içinde sen bana dokunurken ilmek ilmek düğümlerinle, ben tam da o yerde, canlanıp bir gül gibi solardım.Sonra açardım. Yüzü koyun uyur, dolanırdım.

Karanlık saatlerde sustuğumuz anlar olur, tenimiz konuşurdu.

Ben muhakkak amber ya da lavantalardan biri gibi kokardım.

Bilseydim eğer; yastık ve yorgan arasında kaybettiğimiz saatlerden birini yakalayıp hafızamın en zayıf yerine iliştirirdim.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s