Kırlangıç

Kollarım boynuna dolanmışken kirpiklerimi burnuna yaslayacak kadar tutkundum sana. Sen uyurken, uyumaya yüz tutmuş beklerken sırtından sarılıp, nefesimi yutacak kadar meraklıydım kokuna. Ama şimdi bir daha asla, asla dönmeyecek, dokunmayacağım sana, yanaklarında biriken sakallarına.

Gözlerinin arasına sıkışmak için sabırsızca beklediğim günler, çocukluktan kalma. Benim yanımı, kirpiklerimi, parmaklarımın ucundan taşan beyazlığımı fark etmeyecek kadar bencil olduğun için aslında; artık asla anımsamayacağım ne seni, ne de çocukluğumun yazlarından kalma esintileri.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s