C. S.

Neyim varsa yani, bir yaz akşamı kaybettim.

Rüzgarın tenimizin üzerinde oynaştığı akşamlardan biri gelmiş, masaya tüm mezeler yığılmıştı. Herkes memleketi kurtarma telaşındayken benim gözlerim rakı kadehinden dökülen bir damla yaştaydı.

Neyim varsa o akşam kaybettim. İçimizden biri Cemal Süreya okumaya başlayınca. Bilirsin, takıntımdır. O şiire başlayınca meyhanedekiler sustu, güneş batmaya başladı, hava biraz serinledi. Hepimiz susup ona yer verdik içimizde.

Ama Senin

Daha nen olayım isterdin,

Onursuzunum senin!

Bir süre, bazılarımızın kafası yerde, çok eskide kalmış anıları hatırladık. Geçmiş, hatırlamak zorunda kalmasak çok güzel bir yerdi şiirden önce.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s