Doğum günü

Mesela pusuya yatmış biri. Belki günler ve gecelerce. Evinin önünü, çay içtiği kahvehaneyi, gazetenin önündeki kırık kaldırımı iyice bellemiş. İzledikçe insan olduğunu anımsamış; hem kendinin hem avının. Belki bin defa caymış. Sonra aklını çelmiş çelecek olan müslim. Kahramanlığı belletmiş ya hava aydınlıkmış o vakit. Kimsenin gölgesi yere düşmemiş. Eline kurşunları dizmişler, tek tek. Korkuyormuş ya belli etmemiş.

Rakel’in dediği gibi daha çocukmuş.

İçinde bir ateş, her solukla büyümüş. Milliyetçilik, kin ve öfke. Alev, gözbebeklerine dek dokunmuş. Sonra karanlık çökmüş, gölgeler yok olmuş. Elindeki kurşunları tek tek ahbarikin sırtına saplamış.

Sonra; ayakkabasının teki delik, yüzü koyun savrulmuş yere.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s