“Sar beni beni”

Gözlerine sarılmış, uyuyor. Koynundaki cumhuriyette bir başına, kendi ülkesinde, sayfalar ve saatlerce, uyuyor. Gözlerinin üzerindeki kirpiklere dolanmış, ayak ucuna doğru kıvrılarak, göğsünün tam ortasında, karnı sırtını sarıyor, avuçları avuçlarının arasında, parmakları yol yol bedeninde yürüyor, elleri arasına bir gül almış, incitmeden kokluyor, yaprakları yırtılmış, uyuyor. Simsiyah bir leke gibi, gökyüzünün orta yerine doğmuş, uyuyor. Sırtı üzerinde birikiyor ne kadar kokusu, huyu, dudağı varsa hepsi oraya doluşuyor, saçları arasında bir yer buluyor, elleri orada kalıyor, uyuyor.

İnsan salt bir olunca kıyamazmış aynı yorganın altında uyumaya. Göğsüne doğru her kıvrılışında bedenini eğer, bükermiş, oyuğu oyuğuna denk getirip incitmekten çekinirmiş.

Uykuya bile küsermiş, her saatten dakika çalıyor diye, insan uyurken bir an dahi olsa yalnız kalıyor diye, yanındakini yapayalnız koyuyor diye.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s