Öyle nankördür sabahlar

Karnımın üzerinde başın, sabah oluyordu. Göğsüm süt kadar beyaz, ellerin nefesinle aynı anda yaşıyor, çiğ tanesi kadar ferah. Güneş ikimizin arasında bir yere doğacak kadar nankör olmasa belki, uyanmak nedir bilmeden, ayrılık nedir tatmadan orada yaşlanacağız. İkimize ait cumhuriyette elin elimin içinde, parmakların göğsümde, avuçların kirpiklerimin üzerinde ve ben sakallarının arasında bir yerde, bir tomar yıldız ve ay ile uyuyacağız.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s