Beyaz kuş

Yüreğiniz solmuş, vicdanınız kurumuş. Bembeyaz bir kuş uçtu aramızdan, elleriniz taşlaşmış.

Kapının önünde bir sağa bir sola bakıp kararsız kalmış sonra tam tersi yolu seçmiş. Bilir ya da bilmez gibi. Yürümüş, memleketin en işlek caddelerinden birine doğru yürümüş, yazısına doğru eğilmiş aklı, memleketin en işlek caddesine varmış ayakları, tabanı yırtık.

Köyden mi gelmiş, anası babası neredeymiş, kardeşleriyle aç yatmış sokaklarda, çoğusu bilmez, ırkı başka diye çok dillenmiş, iteklenmiş.

Tabanı yırtık yatıvermiş caddenin ortasında. Çocukları, torunları, biricik sevgilisi evde, habersiz mutlaka.

Bir kurşun tanesi, belki gözyaşından daha yavaş belki düşüncelerin hepsinden daha hızlı saplanmış, yığılmış, ayakkabısının teki delik, oracıkta ufalanmış.

Yitip gitmiş soluğu, kurumuş.

6 sene olmuş, kocaman kalabalıklar doğmuş nafile. Örgüt dediğin devletin ta kendisi, ‘piç’ denilenler Ermeniler değil, milliyetçilerin hepsi.

Ahparig yiteli tam 6 sene olmuş. Benim canlarım biri gideli, bunca yıl olmuş.

Bu sene sessiz olmanın ağırlığı taşınmıyor, ahpariğin yokluğu katlanılmıyor.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s