Gülüm

Aslında ben hiç sevmem bana ‘gülüm’ denmesini. Bir Nazım Hikmet’i okurken büyülenirdim. Ta ki sana dek, senden duyana dek. Sen bana her ‘gülüm’ dediğinde tekrar açıyordum ben. Gözlerimi kapatıp güneşin tüm ışığını emiyordum yapraklarımla. Sen her ‘gülüm’ dediğinde kocaman bir bahçenin içinde doğuyordum. Solan tüm renklerimle açıyordum, sabah oluyordu, senin kirpiklerinde yaşıyordum.

20130202-155119.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s