Babamın bıyıkları

babamın bıyıklarını çok severdim küçükken. kucağında uzanıp bıyıklarıyla oynardım, o da televizyona bakardı. kulağımda hep o zamandan kalma sesler; babamla annemle kürtçe konuşmaları, süleyman demirel’e ‘baba’ diye haykıran kitlelerin sesi, ablalarımın kıkırdamaları. küçükken,ben babamın kucağında uzanırken yaz gelirdi memlekete. pencereleri açardık ev serinlesin diye. annem gizleden kapatırdı inadımıza. toz giriyordu içeriye, tozu hiç sevmez annem. hava kararıp da ışıklar açılınca küçük sinekler dolardı ışığın etrafında. çoğu o ışığa aldandığından canından olurdu. o vakitler başladım hikayelerimi kurmaya sanırım. yani bir ana ve bir baba olurdu, bir de çocuk. biri muhakkak ölürdü. o zamanlar başladım işte kelimeleri birbirine denk düşürüp alakalı bir hikaye oluşturmaya. hep aklımdan hep gözüm tavanda hep sineğin kanadında.

babamın bıyıklarını çok severdim o zamanlar. babamı hiç bıyıksız görmedim ben. güzel bir düş vardı babamla aramızda. insanları ne çok sevecektik ve hep eksik kalmış herkesi biz sevecektik. kimsesiz kalmayacaktık, kimsesiz kalınmayacaktı. bir dirhem gücümüzü onlarla omuz omuza arttıracaktık. her ayıbın üstesinden gücümüzle gelecektik.

babamın bıyıklarını çok severdim eskiden. akşamları hep elektrik kesilirdi ben çocukken. o zaman babam koltuğa uzanır, biz de yere, babamın baş ucuna otururduk. kürtçe kelimeler öğretirdi o zaman bize. mum ışığında babamın bıyıklarının telleri uzardı, uzadıkça uzar köye varırdı. beyaz eşşeği anlatırdık, suyun dibinde biten ağacın gölgesini ve topladığımız dutları. babam da karşılığından kürtçe kelimeler öğretirdi bize.

babamın bıyıklarını hiç unutmadım, hep sevdim.

şimdi apayrı yerlerindeyiz ömrün, savruluyoruz. onun izinde olmamla alakalı ciddi sorunlarımız var; yıpranıyoruz. yok edeceğiz birbirimizi, birbirimizde yok olup gideceğiz diye korkuyorum. babamın bıyıklarından olabilirim, olmaktan korkuyorum.

insan en çok insana muhtaç. şimdi bana limansız, kıyısız kalmayı sorsanız sadece susarım. çünkü muhtaç olmak zaten zor, dile dökmek daha da.

 

limansız ve kıyısız kalmış vaziyetteyim.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s