Sır

Biraz utanıyorum. Bir garip hal bu. Nasıl şair olunur birlikte öğreniyoruz sanki. Yüzümüzü suya dönüp bir bardak çay içiyoruz. Gün batımı doğuyor ve ölüyor karşımızda. Belki başımı göğsüne yaslıyorum . Omuzlarımı görüyor, boynumu, gözlerimi. Ve beni saklamıyor. Benden hiçbir şeyi saklamıyor. Meydandayız. Aynı meydanda yenileceğiz belki. Umutla.
Gülüyordur şimdi bunları okurken, gamzeleri çıkıyordur. İçinde ılık bi mutluluk umarım. Uyuyoruz sonra biz, her gece, aynı odalarda.

20130301-003502.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s