Meşhun bi an

Durabiliriz mesela. İkimizin arasında onca bulanık yüz var ki. Gidebiliriz mesela. Çok uzağa. Gözlerinde olandan başkasını aramadığımız birine, yüzyıllardır sakladığımız o bir öpücüğü bırakıp, kaçabiliriz aslında. Gidebiliriz yani. Gitmrk fikrini bu kadar arabesk yapmadıkları zamandan öncesine, hakikatiyle. Gidebiliriz canım. Gidebilirdik biz ikimiz, senle..
Ağladığımı gören bi adam olsan, olsan ve anlasan. Duysa. Öyle misin? Biraz anlatsan. Benim koynum durutken kaçmasan. . Nerdesin? Biz ikimiz nerdeyiz. Tiksiniyorum günrşten ve kendimden bir de rakıdan vr geceden. Verenden ve alandan. Sırtımdan . Kendimden. Gözlerim acıyor. Kafan netken sevsen beni. Bulutlandığında da sevsen. Uçtuğundan evvel desevsen .

Ağzjna sıçabilirsin istediğin herşeyin. Yüzüne de tükürebişirsin. Bu kadar çünkü yaşamak, dokunmak.
Sırtımı yaslıyorum, uzun, ince ve serin havaya doğru dönük yüzüm. sırtımı yaslıyorum, duvar düşündüğümden daha soğuk. biraz gözlerim yaşarıyor, biraz ellerim.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s