İki kalp*

Biricik çocuğum, kanım, evladım. 
Sırf senin için durdum yine dünyada. Yeryüzüne paralel ve ellerim gölgeler arasında.

Sırf sen varsın, ben senin varlığınım diye dayandım herşeye.

Şimdi dayanamıyorum.

Düne bakıyorum; geceki güzelliğimize.

Sanki incecik camdan bir evdik biz; koynun.

En güzel yerinde uykuya daldık; ellerin.
Sabaha karşı aynı şiire uyandık; öpüşlerin.

Şimdi; böyle; kırılmış bir kuşun kanadı; ellerimle severim, gözlerimle seni.

Söyle, şimdi.

Nerdesin sevgilim? Beni yine öyle güzel öpemez misin?

***

20140128-001449.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s