Sandalye

Akşam ezanı evin her yerinden geçip önünde durduğu pencereye kadar varmış, birbirine kavuşturduğu ellerinin içinde öylece duruyordu. Karşıdaki evlerin mutlu ışıkları birer birer yanıyor, karanlığın ortasında kalan yüzüne vuruyordu. Sandalyeyi çekip oturdu.
Bedeni nasıl bu kadar ağırlaşmıştı ve taşıyamıyordu? Bedeni hangi gün bu kadar ağırlaşmıştı ve taşıyamıyordu?

Işıkları yakmadı, yerinden kalkmadı, kafasını hiç çevirmedi. 

‘Sana ellerimi vereceğim ama senin tereddütsüz tutabileceğin bir akşam üstü olmayacak mı hiç?

Camdan kola şişesine koyduğu gül solmaya başlamış, yaprakları yere dökülmüştü. Kalkıp yaprakları topladı, gülü ellemedi. Kel kafasıyla şişenin içinde bıraktı. Yaprakları mutfaktaki masaya koydu, bir bardak su aldı yanına ve oturduğu sandalyeye geri döndü. Karnının ağrısı yine başladı, sudan bir yudum aldı, evlerin ışıklarına baktı.

‘Büyük pencereli bir evimiz olsun mu? Balkonda çay içeriz kışın; yazın da akşam üzeri rakısı.’

Geniş pencereli evleri düşledi, o evlerin perdelerini. Öğlenleri evi havalandırmak için pencereyi açınca incecik dal gibi salınan perdeleri.

Bir masa düşledi, üzerinde dünyanın en güzel çiçekleri, defterleri ve hep dinledikleri kasetleri koydukları.

Karşılıklı iki sandalye düşledi, yemek yerken gülüştükleri, birbirinin yanına çekip pencereden akşamı izledikleri, her tarafı ışık dolu gecenin deniz gibi parıldadığı bir akşamı, o akşamda konuşacaklarını.

Elinden tutacaktı. Sonra kucağına uzanıp birlikte kitap okuyacakları kanepeyi düşledi.
O kitabını okurken adam o’nu izleyecekti. O, bundan habersi kafasını kaldırıp adamı öpmek isteyince fark edecekti. Dünyanın en güzel gülümsemesi çoğalıp odaya dolacak, o’na sarılacaktı. Sonra binlercesini verdiği öpücüklerden birini paylaşacaklardı aralarında. Kadın yüzünü adamın göğsüne, evine, koynuna, vatanına dayayıp kalbinin nasıl attığını duyacaktı. Duyacaktı.

Sonra bir sabah düşledi, aynı yataktan uyanıp gömleğinin düğmelerini ilikleyeceği adamla uyanacağı.

Sonra bir akşam ve sonra yine sabah. Sonra ömür sonra yaşam sonra yaşamak.

Yaşamak yanyana. Hür. Birlikte.
Sonra adamı düşledi. Gözlerini kapadı.

20140507-225807.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s